Vorige week dinsdag heb ik mijn meisje voor het laatst op mogen halen bij het crematorium. Wat een verschrikkelijke dag. Daar stond ik dan, en zei: ik had een afspraak om de as van mijn dochter Sterre op te halen. Oh wat was ik blij dat mijn ouders mee waren anders had ik niet geweten wat en hoe ik het zoeken moest helemaal alleen.
Ze is mee gekomen in een geweldig mooie urn die ik had laten maken voor haar.
Ik wil alleen spoedig nog een mooi hangertje ( ster) waar ik ook wat as in bewaren, zodat ze toch ook altijd tegen mij aan ligt.
Inmiddels ben ik ook 2 keer bij pshygoloog geweest voor Jesse en volgende week donderdag komen ze voor een intake gesprek voor intergrale vroeghulp voor Jesse.
Gelukkig hebben we nu wat dingen samen afgesproken ( Jesse en Ik) en gaat het best wat beter op het moment. Wel begint hij heel veel over Sterre, en daar ben ik wel blij om, maar soms ook heel moeilijk...want het is en blijft een peuter met gewone peuter nuchterheid. Terwijl ik iedere ochtend mijn ogen open doen een denk...WEER een dag, weer een dag zonder mijn mooie pluis, weer een dag van geen knuffels en samen zijn met ons 3tjes, geen dag met allebei mijn belangrijkste van mijn leven....Ben zo blij dat ik Jesse heb...die zorgt voor zoveel afleiding, voor hem kom ik mijn bed uit, voor hem ga ik leuke dingen doen: zwemmen,fietsen,wandelen,op visite etc...maar voor mij?? mijn gevoel,verdriet en gemis is zo onmens groot dat ik me vaak afvraag hoe je ooit een moment moet voelen ( over maanden,jaren) dat je je ooit weer gelukkig kan voelen..hoe??? als je niet compleet bent en er een heel groot deel weg is gevallen wat gewoon bij je hoort, een mega groot deel van je leven is...
Samen met Jesse kom ik er wel,daar ben ik van overtuigd, heb alles voor mijn mannetje over, maar zo'n lange weg te gaan....soms is dat heel moeilijk te bevatten voor andere..voor iedereen gaat het gewone leven door, maar voor mij??? nee , hier moet ik zorgen dat Jesse zich goed gaat voelen, zorgen voor mijzelf en zorgen dat ik kan rouwen om mijn meisje...
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
He meissie,
BeantwoordenVerwijderenHet is en blijft ook gewoon allemaal klote he :(
Leef gewoon van dag tot dag en wat de toekomst brengt komt vanzelf.
Je weet me te vinden als je wilt kletsen over sterre, jezelf of over jesse.
En jullie zijn hier altijd welkom, dat weet je!
Spreek je gauw weer,
Liefs Hanneke
Jee weet bijna niet wat ik moet zeggen.
BeantwoordenVerwijderenJe hebt gelijk voor iedereen gaat het leven gewoon door, maar we staan zeker wel dagelijks stil bij jouw/jullie leven.
Ik bewonder jouw kracht, jouw kracht om door te gaan, nu nog voor Jesse later ook voor jezelf.
Jesse en Sterre hebben echt de beste moeder die ze zichzelf maar kunnen wensen. Je bent niet voor niks mama van het jaar!
Heel veel sterkte.
Lisa
Het voelt inderdaad ook zo.
BeantwoordenVerwijderenWat moet ik zeggen. De intesse verdriet en het grote gemis van jouw kleine Pluis. En voor iedereen gaat het gewoon door, maar voor jouw is er ontzettend groot gat gevallen.
En het is gewoon klote.
En wat er ook al beschreven is je bent inderdaad niet voor niks mama van het jaar geworden. je hebt zo'n kracht in al de verhaaltjes die je schrijft.Ik hoop dat het schrijven van alles jou ook een beetje door deze vervelende periode kan helpen.
Maar dat neemt zeer zeker niet weg hoezeer jij ook jouw kleine Sterre* mist.
Heel veel sterkte.
Lieve Lissy,
BeantwoordenVerwijderenIk kan je alleen maar in gedachten een knuffel geven.
Els
hele dikke knuffel meis!!!
BeantwoordenVerwijderenLieve Lissy,
BeantwoordenVerwijderenEen hele dikke pakkerd van mij en Liz.
Je bent en blijft een kanjer!!!
Ook ik heb er geen woorden voor!
BeantwoordenVerwijderenWeet dat ik nog steeds in gedachten bij jullie ben! Dikke pakkerd meid! -x-
Lieve Lissy !!
BeantwoordenVerwijderenwat krijg jij het te verduren !
ik denk nog steeds iedere dag aan jullie..
en hoop met heeeeel mn hartje dat jullie je snel een stukje beter gaan voelen...
lijkt me een bijna onmogelijke taak om te volbrengen...
maar met de kracht die jij in je hebt gaat je dat lukken... als de tijd daar is..met veel verdriet.. vallen en opstaan...
der word misschien te snel van je verwacht dat je al weer hoort "mee te draaien in de grote wereld" maar neem de tijd !! loop jezelf niet voorbij...
kop op meid...kinnetje omhoog... houd moed..
knuf uit Den Haag
Lieve Lissy.
BeantwoordenVerwijderenSorry dat ik even niet gereageerd heb, maar lag zelf in de lappenmand.
wat een leegte en wat een verdriet.
Wat goed dat jullie hulp krijgen met verwerken want het verlies is zo allesomvattend.
Gun jezelf de tijd, altijd zullen er van die moeilijke momenten zijn, maar ik gun je ook momenten van neutraalheid en in de toekomst zelfs blijschap.
Fijn hoor dat jij en Jesse wat afleiding aan elkaar hebben.
heel veel liefs Irma
Hey meid,
BeantwoordenVerwijderenIk lees nog steeds mee, en denk nog vaak aan jullie.
Het is en blijft moeilijk, maar met de tijd leer je het een plekje te geven, het verdriet en gemis blijft, maar de scherpste randjes zullen langzaamaan slijten.
Hou je taai meid, en geef die kanjer een knuffel
xx elisa
hoi Lissy en Jesse. volg jullie nog steeds en heb bewondering hoe je zorgd voor Jesse en ook voor jezelf .neem overal de tijd voor ook als andere zeggen dat je door moet. doe het lekker op jullie manier en dat is het allerbeste hoor.JE MOET INDERDAAD over een jaar nog maar eens naar derik gaan wens je daar veel sterkte bij toe want het zal mooi en moeilijk zijn.Heel veel sterkte meidje een moeder
BeantwoordenVerwijderenDikke knuf van mij. Denk aan jullie. X Daniëlle dreamzzz
BeantwoordenVerwijderenLieve Lissy,
BeantwoordenVerwijderenIk heb niets toe te voegen aan alles dat al geschreven is.
Wil alleen laten weten dat ik nog altijd aan jullie denk, jou verhalen over je mooie meisje laten me niet los.
X
Monique zegt:
BeantwoordenVerwijderenLieve Lissy & Jesse,
Het blijft verschrikkelijk om te moeten lezen dat je je kleine Pluis zo verschrikkelijk erg mist. Het lege gevoel, de onmacht en het intense verdriet om je dochtertje die je zo graag bij je had willen houden.
Het blijft zo moeilijk om hier een plekje voor te vinden en de rust erin te krijgen. Maar je doet het zo onwijs goed meid, neem de tijd zeker daarvoor. Dat kan niet in een paar weken voorbij zijn....
Heel fijn dat jullie goede hulp krijgen en zeker ook voor Jesse, hij heeft het ook nodig.
Heel veel sterkte lieve Lissy, en kom snel eens een keertje op visite, even eruit zal jullie goed doen.
Heel veel liefs van Monique en Djairo
Lieve Lissy
BeantwoordenVerwijderenIk hoop zo dat het een beetje met je mag gaan.
Het is mij gewoon niet in te leven wat en hoe jij je voelt...wat dat betreft heb je groot gelijk onze levens gaan gewoon door...en voor jou zal geen dag meer hetzelfde zijn.
Toch hoop ik dat je troost en kracht mag vinden om verder te leven.
Dat je Gods liefde mag ervaren in je leven,
de Enige echte Trooster, daar waar geen mens je werkelijk troosten kan kan hij je helpen!
Ik zal voor jullie bidden!